ümit 的个人资料˙·٠٠•● uMiT’in YeRi ●•٠٠...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


8月5日

uykunda opuyorum seni

Uykunda agliyorsun.. .
Uykunda opuyorum seni... Korkmadan agliyorum
seninle...
Senin icin bir sey yapamayisima, seni bu dunyada
yapayalniz, kimsesiz birakisima agliyorum...
Senin icin gerceklik yok, bu hayat, bu hayatin
kurallari yok... Kendine nasil derinden ve katiksiz
inaniyorsan, bu hayata, bu insanlara da oyle
inaniyorsun. .. Bunu sana ben anlatamam. Bak bu sensin,
bak bu da hayat, bu da kurallari; bak, insanlar seni
aslinda nasil goruyor, yok bu hayatta duygularinin
karsiligi, diyemem. Seni sevginden uyandiramam. ..
Yillar once senin oldugun yerdeydim ben de. Tam orta
yerde. Benim de saclarim sevecen bir kardeslik
kokardi.
Herkese kosarken acikta kalirdi oldurulmeye en acik,
en savunmasiz yanlarim. Nereme bicak saplanirdi
bilmezdim, ama hep yersiz kanayan o zavalli saclarima
dostluklara golge dusuruyor, diye kizardim...Umudu
urkutuyor diye yaralarima kizardim... Ben en cok beni
yaralayanlara kosar; bir suc, bir yanilgi varsa,
cogunu omuzlamak icin kendimden vazgecerdim. ..
Sirf sevgiler bitmesin, sirf hayatin sevinci
golgelenmesin, dostluklarin son gunu gelmesin diye
ustume alirdim butun gunahlari, butun yanilgilari,
gecmis ve gelecek butun kotulukleri. .. Sevginin
umutlari sursun diye, goze alirdim kalbime akitilacak
zehirleri... Goze alirdim eksIk yasanmis butun
sevgilerin tanigi ve surgunu olmayi...
Sonra baktim kimsesiz ve tesellisiz oluyorum... Gordum
kendimi nasilsa. Gordum anisiz ve habersiz oldugumu...
Son kez baktim etrafima, bir yakin, bir icten ses, bir
kardes kokusu aradim kendime. Baglanmak istedikce
oylesine kopmustum ki insanlardan, oylesine cok
sevmis, oylesine cok inanmistim ki, nasil oldu
bilmiyorum, icimden bir kotuluk, bir acimasizlik;
icimden zavalli bir intikam duygusu cikartip, o yarali
kendimi, beni ben yapan o kimsesiz sevgimi o bosluktan
cekip aldim... Aldim onu ve korumaya basladim.. O
yarali, o parcalanmis, o kimsesiz sevgimi, kotulukle,
acimasizlikla, hirsla, kiskanclikla korumaya
basladim... O da yetmedi, yazmaya basladim sevgili.
Yazmaya... Ne hissedersem, ne hissedeceksem, hayatimda
ne varsa, her seyi yazmaya basladim...
Yazmak, acilardan, asklardan, yitirislerden, itilip
kakilmalardan kurtulmanin en gecerli yolu oldu benim
icin...
..........
..........

评论 (1)

请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。

若要添加评论,请使用您的 Windows Live ID 登录(如果您使用过 Hotmail、Messenger 或 Xbox LIVE,您就拥有 Windows Live ID)。登录


还没有 Windows Live ID 吗?请注册

Geceydi seni bana taşıyan... Sen geceye yakındın bende sana... Ağır aksak işleyen zamanın düşürdüğü tuzaklardan kurtulup geldin, hoş geldin... Korkularınla, sırlarınla ve sadece gözlerine derin bakanların görebileceği acılarınla geldin, iyi ki geldin...  Bekleyişlerimin içime hapsettiğim özlemlerim vardı. Nicedir kimseyle paylaşamadığım hüzünlerim, soramadığım sorularım... Hatırladığımda yüreğimde yaratacağı korkunç sızıyı duymaktan korktuğum için beynimin bir köşesine fırlatıp attığım bir daha hiç dokunmadığım anılarım vardı. Şimdi özgür bıraktım özlemi... Şimdi hüzün de sevinç de doyasıya yaşanıyor bende... Sorular cevabını buluyor, anılar canlanıyor; çünkü sen geldin... Susmak ne çok akıllandırmış beni... Ne çok biriktirmişim kelimelerimi... Bir bir dökülürken dilimden sevda sözcükleri senin o tedirgin duruşun bile durduramıyor beni... "Seni soluyan bir rüzgara kapılmış gidiyorum", yüreğimi bir yelken gibi açtım, seninle dolduruyorum. Seninle olmanın, seninle yaşamanın ve zamanı sadece seninle paylaşmanın eşsiz hazzını duyumsuyorum, ne iyi ettin de geldin... Bir büyüysen bozulma!.. Bir hayali yaşıyorsak kaybolma!.. Hep biz çözecek değiliz ya gerçeğin düğümlerini, bırak kendi halinde kalsın... Ruhuna talibim ben, asıl gerçek bu... Kaçışlardan bıkmış, hep yarım kalmış ruhumda bir tek seninle doyuma ulaşacak, kendini bulacak... Dedim ya, sen geldin... Birde mavi var öyle ya; nereye saklamıştım maviyi, kimlerden saklamıştım da yok sansınlar istemiştim?.. Bak, güneş bile mavi mavi parlıyor görüyor musun?.. Yavaş yavaş yok oluyor yüreğimin gri katmanları... Maviyle anılıyor görebildiğim her şey... En çok maviye tutkunum ben, bu yüzden mavi sen oluyorsun, çocuk gibi seviniyorum... Sen maviyle geldin... Sahi, çocuk olmayı ne kadar çok özlemişim ben... Senin içindeki çocukla oynayacak bendeki çocuk... Yalansız ve saf olacak, kumdan kaleler yapacak, seni içine koyacak... Kaleyi yıkacak, seni kurtaracak, kahraman olacak... Çığlıklar atacak, yorulmayacak, sensiz hiçbir oyunda ebe olmayacak... Korkma, içindeki o çocuk hep yaşayacak, kimsenin zarar vermesine izin vermeyeceğim. Çünkü sen o çocukla varsın, o çocukla geldin. Yoktum ben, senden önce yoktum sanki... Sen geldin; varlığını bildim. Sen geldin; bir dokunuşun, bir öpüşün nasıl da büyük bir hazza dönüştüğünü gördüm... Sen geldin; ben oldum, aşk oldum. Sen geldin... Ama ne güzel geldin..
 
 
 
HARIKA BIR YAZI SENLE PAYLASMAK İSTEDIM NE COK SEY ANLATIYOR...



8 月 7 日

引用通告

此日志的引用通告 URL 是:
http://umitdemiratar.spaces.live.com/blog/cns!D93B403F9EE33A6A!764.trak
引用此项的网络日志