Ayrilik, o köpüklü öpüslerin ardindan gidip agzini yikadiginda baslamisti. 
Ben bulutlari gösterirken, 
“bulmacanin bes harfli yemek sorusuna” yanit aramanla halkalanmis, 
Daglarda öldürülen çocuklarin fotograflarini bir kenara itip, 
“bu etegin üstüne bu bluz yakisti mi? ” diye sordugunda varacagi yere varmisti çoktan. 

Simdi anliyormusun gidisinin neden ayrilik olmadigini, 
bir yapragin düsmesi kadar ancak, acisi ve agirligi oldugunu. 
Bir toplama isleminin sonucunu yazmak gibi bir deger tasidigini. 
Bosluga bir bosluk katmadigini, kar yagdirmadigini yaz ortasinda.... 

Ne mi yapacagim bundan sonra? 

Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yollari tersinden yürüyecegim önce. 
Siir yazmayacagim bir süre, 
Fotograflarini günese koyacagim, bir an önce sararsinlar diye. 
Hediyelik esya satan dükkanlarin önünden geçmeyecegim. 
Senin için biriktirdigim yagmur suyunu, bir gül agacinin dibine dökecegim. 
Falci kadinlara inanmayacagim artik. 
Trafik polislerine adres sormayacagim, 
Gelecege isik düsüren bir gülüsle gülmeyecegim kimseye.... 

Ne yapacagimi saniyorsun ki? 

Tenin tenime bu kadar sinmisken, 
ömrüm azala azala önümden akarken, 
bitiş gerçek kadar herkese benzerken.. 
Senin korkularini, benim inceligimi doldurup yüregime, 
biraktigin boslugu yonta yonta binlerce heykelini yapacagim....

1. Bu yaptığım birilerine zarar veriyor mu?
2. Daha da önemlisi bana zarar veriyor mu?
3. Yaptığım beni utandırır mı?
4. Çok beğendiğim, saygı duyduğum birinin yaptıklarımı görmesinden rahatsız olurmuyum?
5. Yaptıklarımı yalana başvurarak saklamaya çalışıyormuyum?
6. Beni yalan söylemeye zorlayan durumlar yaşıyormuyum?
7. Bu yaptıklarım dürüstlük, doğru sözlülük ve verdiğim sözde durma ölçütlerine uyuyor mu?

         İşte herhangi bir durumda bu sorularla kendinizi sorgulayacak nerde durduğunuzu bileceksiniz....